Thanachtorn's profile--~+**0.0**[''PriCa love...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    September 16

    the end''

     ขอหยุดอัพสเปซอย่างถาวร
    เพราะว่าตอนนี้กำลัง
    เฮิร์ทจ๊าดดดด...
    **เปิดสเปซอีกทีเดี๋ยวเข้ามาบอก..เร็วๆ นี้**
     
    August 22

    คนเลวที่รักเธอ (ตัวจริง)

    เมื่อวานนี้ (21 สิงหาคม) หลังจากที่ปิดมหา'ลัยมาได้ 10 กว่าวัน
    มันรู้สึกเหงาๆ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรทำไมถึงเหงาได้ขนาดนี้ก็ไม่รู้ เหอๆ
    วันนี้ก็เลยมานั่งอัพสเปซอีกครั้ง เพราะเมื่อวานมันมีเรื่องที่ดีกับเรามาก
    แต่อาจจเป็นเรื่องที่ไม่ดีของใครบางคนก็ได้ หรือไม่ก็อาจจะเป็นเราเอง
         ตอนนั้นเราเองก็ไม่รู้ว่าจะนั่งทำอะไรเพราะอาจารย์แคนเซิลเรียน ก็เลยรู้สึกเหงามากๆ ขนาดมีเพื่อนก็ยัง
         เหงามากๆ เลย เราก็หยิบโทรศัพท์มาดูเบอร์เล่นๆ ก็ลองกดโทรไปหาคนๆ หนึ่งที่เคยได้คุยกันเมื่อหลาย
         เดือนก่อนแล้ว อ่านะ นานมากๆ ตอนแรกก็ไม่กล้าหรอกนะที่จะโทรไปหาเค้า เพราะรู้สึกเหมือนกับว่าเค้า
         มีคนใหม่เเล้ว มันรู้สึกว่าหวั่นไหวยังไงไมรู้ อืมม แต่ด้วยความที่ว่า ตอนนั้นมันเหงาจริงๆ ก็เลยได้โทรไป
         พอได้โทรไปเท่านั้นแหละ กลับไม่มีสัญญาณตอบรับเรา ซะงั้น?!! เราก็เลยรู้สึกเสียใจธรรมดาเล็กน้อย
         เราก็เลยไปเดินเล่นกับเพื่อนๆที่เซ็นทรัลปิ่นเกล้า แต่ไปถึงกลับไม่ได้เที่ยวไหนเลยเพราะว่าเพื่อนขอกลับ
         ก่อน เราก็เลยเดินเตร่อยู่คนเดียว สักพักก็มีโทรศัพท์ดังขึ้นมา อืม เบอร์คนนั้นนีหว่าก็เลยรับ เค้าก็ถามว่า
         มีอะไร เราก็บอกว่าเหงา อยากคุยด้วย ด้วยความที่ว่าตอนนั้นอยู่คนเดียวก็เลยนัดเจอเค้า เค้าก็ยินดีมานะ
         อืมม พอเจอเค้าเค้าทำดีกับเรามากๆ เราก็รู้สึกเหมือนกับว่าเรากับเค้าได้คบกันอีกครั้ง แต่เค้ามีแฟนแล้ว
         เราเลยรู้สึกว่า "เราเป็นแค่เพื่อนนาย (ตอนที่อยู่กับแฟนนาย) แต่อยู่กับเรานายเป็นคนที่รักเรามากที่สุด"  
         พอได้ฟังแล้วเรารู้สึกว่าเราผิดมากมายที่อยู่ดีๆ ไปทำให้คนที่เค้ารักกันต้องมาเลิกกัน เพราะว่าเราแอบไป
         เป็นแฟนเค้าตอนที่เค้าคนนั้นไม่อยู่ เหอๆๆ เรานี่มันดูเลวร้ายมากๆ เนอะ แต่ก็ทำยังไงได้เราก็รักของเรานี่
         ถ้าเค้าอยากรักเราเราก็รักเค้า แต่ถ้าเค้าไม่ต้องการเรา เราต่างหากที่ต้องไป เพราะเค้าเป็นคนเลือกเราให้
         ออกไปจากเค้าตั้งแต่แรก แต่เราก็ยังกลับไปหาเค้าให้เค้าหลอกให้รัก เป็นแค่คนที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป 
         เราเป็นคนที่เท่าไหร่เราก็ไม่รู้ แต่เราอยากให้รู้ว่า "เรารักนาย" ...
    ปล. อยากบอกนายนะว่า ถ้าเมื่อวานเราไม่มาหานาย เราก็คงไม่รู้ความเลวของตัวเอง
    ว่าเราเป็นที่ชอบแย่งของๆ คนอื่นมาเพื่อเป็นของตัวเอง ทั้งๆ ที่รู้อยูว่านายมีแฟนแล้ว
    เราคนนี้มันแสนเลวมากมาย อืมม ขอบคุณที่ดูแลกันตลอดที่อยู่ด้วยกันทั้งวันและคืนนะ
    August 17

    ตื่นเช้าแล้ว..เหงา

    ตื่นเช้าแล้ว หลังจากมาอัพสเปซตอนดึกตีหนึ่งกว่า รู้สึกว่านอนไม่หลับเลย
    มันเหงาๆ ยังไงไม่รู้อ่าทุกที ตอนนี้เราอยู่หอพี่สาวที่อ้อมใหญ่น่ะ เหอๆๆๆๆ
    เหนื่อยมากมาย ต้องมาเป็นตากล้องถ่ายภาพอ่า แต่ก็สนุกดี ชอบอ่า อิอิ
    อืมม ที่เข้ามาอัพเนี่ยจะมาบอกว่า อีกไม่นานเกินรอนะจะเอารูปไปพัทยามาลง
    เพื่อนๆ รอหน่อยล่ะกันนะ เพราะยังไม่ได้ไปเอาเลย รอก่อนนะ เดี๋ยวเอามาลงแน่
         ปล.เพื่อนกร เพื่อนแบงค์ เพื่อนกัส ส่งรูปมาให้ด้วยเน้อ รออยู่นะ อิอิ
         คิดถึงเพื่อนๆ จังเลย ปิดตั้งหลายวันแล้วอ่า คิดถึงๆๆๆ เพื่อนๆ มากมาย
         ทั้งเพื่อนกร นัน แบงค์ กัส โอ๊ค แมว เอิร์ท พั้นซ์ ตง อิ้ง ใหม่ เกน ฯลฯ
         แล้วก็เพื่อนที่รักมากที่สุดอย่างนายเด็กห้องบีอ่า คิดถึงมากมายเลย อิอิ

    แฟนเก่ากับเรามีคนใหม่

    ถึง คนที่เราเคยรัก คนที่เราเคยผูกพัน คนที่เราทิ้งเรา คนที่เค้าไม่สนใจ
         รู้บ้างรึเปล่าว่าตลอดเวลา 9 เดือนที่ผ่านมาเรากับนายก็ไม่ได้คุยกันมานานแล้วนะ มันนานมากๆ  
         อยู่ดีๆ นายก็กลับโทรมาหาแล้วบอกกับเราว่า "ทำไมไม่โทรมาคุยกันบ้างเลย?!!" ฟังแล้วมันงงๆ
         ก็นายเป็นคงบอกเองนี่ว่าจะไม่คุยกันอีก แล้วรู้รึเปล่าว่าตอนที่นายบอกเราเองก็มีคนอื่นแล้วด้วย
         ถ้านายโทรมาแล้วอยากคืนดี เราคงจะทิ้งคนที่มาคบกับเราคนใหม่ไม่ได้หรอก เพราะเค้าให้ใจเรา
         เค้าให้โอกาสเรา ให้เวลาที่จะคบเราแล้ว เหมือนกับนายที่เราเคยให้ใจไป แต่นายก็ทิ้งมันลงไปเอง
         ตอนนี้ถ้าถามว่ารักนายอยู่ไหม เราบอกว่าเรายังรักนายอยู่เสมอนะ แต่มันคงจะนานเกินไปแล้วล่ะ
         ที่เราจะเลือกนายอยู่ เพราะตอนนี้ก็มีคนเข้ามาใหม่แล้ว เหมือนกับนายที่มีคนอื่นแล้วทิ้งนายไป
         เราขอบอกนายไว้ก่อนนะว่า เราไม่มีเวลาที่จะยื้อนายได้อีก แม้ว่าเรารักนายมากขนาดไหนก็ตาม
       ปล.ขอบคุณเวลาที่ฉันนั้นไม่มีใคร ขอบคุณอารมณ์อ่อนไหวที่มาทักทายใจ
       ทำให้ฉันได้รู้ว่าขาดเธอไปมันอยู่ไม่ไหว จนเราได้เจอคนใหม่คนที่เค้ารักเราเต็มหัวใจ
       ไม่ใช่คนที่หัก คนทีทิ้งขว้างหัวใจเราแบบไม่ใยดีเหมือนกับนาย .. ขอบใจจริงๆ ..

    เหตุการณ์ ณ พัทยา

    หลังจากที่ห่างหายกันไปนานพอสมควร มีเรื่องมานั่งเม้าส์ตั้งมากมาย เหอๆ ตอนนี้ก็ดึกแล้วด้วย
    แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก เพราะไหนๆ ก้เข้ามาอัพแล้วก็อยากจะเขียนอยากมาระบายให้เต็มที่ไปเลย
       8-10 สิงหาคม ไปพัทยากันมาด้วยแหละ อิอิ
         จำได้ว่าตอนนั้นน่าจะออกเดินทางประมาณเที่ยงกว่า ตอนแรกกะว่าจะออกเร็วกว่าวันนั้นอีกนะ เพราะว่ารอใคร
         คนนึงอยู่เลยทำให้เพื่อนๆ เสียเวลา ตอนแรกเราก็นึกว่าเราจะเป้นสุดท้ายซะอีกอ่า กลับกลายเป็นว่าตาแบงค์''
         เป็นคนสุดท้ายซะงั้น คนที่ไปตอนแรกที่วางแพลนกันไว้ก็มีเรา มีกร มีนัน มีแบงค์ มีกัส มีเอิร์ท แต่ตาเอิร์ทน่ะ
         กลับไม่ไปด้วยซะงั้นน่ะ เหอๆๆ ก็เลยเหลือ 5 คน ตอนนั้นกะว่าไปแค่ไหนแค่นั้นน่ะ พอเอาเข้าจริงนะ นังนันก็
         ไม่ไป สาเหตุที่ออกช้าก็เพราะเธอคนนี้แหละ อืมม เข้าใจนะว่าอยู่กะแฟนน่ะ ไม่ต้องอ้างหรอกว่าไม่มีตังไปน่ะ
         พอรู้ว่าไม่ไปก็ดิ่งออกจากหอกัส นั่งแท็กซี่ไปลงท่ารถเอกมัยน่ะ นั่งไปได้ 40-45 นาทีได้มั้งเล่นเอาเหน็บกิน
         เสร็จแล้วก็นั่งรถเลย ตอนแรกแบงค์บอก 2 ชั่วโมงครึ่งถึง ไอ้เราก็ดีใจอ่านะ นั่งไม่หลับเลยเพราะไม่เคยไปอ่า
         แต่พอเอาเข้าจริงอ่า 4 ชั่วโมงกว่า แถมไปถึงยังต้องเดินอีกครับ จากสี่แยกพัทยาใต้ไปเหนือเลยทีเดียวเชียว
         เหนื่อยมากๆ ไปถึงก้กินข้าวกินปลาเลยทันที สักพักก็เจอเพื่อนแบงค์อย่างหล่อชื่อ... แต่มากับเมียก็เลยเฉย
         แต่ก็ดีไปส่งเรานะที่หอพักริมหาดกับคืนแรก 600 เหอๆๆ แต่กว่าจะได้นอนอ่านะ ตี 2 ฟ่าๆ เพราะเพื่อนแบงค์
         มาดูดน้ำแข็งกันนานมากๆ (น้ำแข็งอังกฤษเรียกว่าไรอ่า) เราก็ไปนั่งรอริมหาดกับกร แต่พอนั่งกะกรกับกลาย
         เป็นว่ากรหายไปไหน เดินหาซะทั่วหาด จนได้ยินริมพุ่มไม้สั่นไหว ก็รู้เลยว่ากำลังแอบทำไรอยู่กะใครไร้นาม..
         แต่พอกลับมาก็เข้านอนเลยอ่า ง่วงมากๆ เพราะต้องออกจากหอก่อนเที่ยง.. พอตอนเช้าอีกวันก็ย้ายหอเหอๆ
         เสียค่ารถเหมาตั้ง 100 แพงโคตรๆ แพงมากๆ พอไปถึงกลับเจ้าลูกน้องหน้ายักษ์อีก เหอ เซงๆๆ ชีวิตตอนนั้น
         แต่พอเอาเข้าจริงก็ไม่มีอะไร บ่นไปงั้นอ่า เสร็จจากเช่าหอก็เดิมริมหาด บรรยากาศก็ดีมาก นะ แต่คลื่นแรงอ่า
         ไม่กล้าลงไปเล่นเลย แต่ก็เก็บเอารูปมาเยอะแยะแค่สิบกว่ารูปเอง อิอิ วันนั้นก็เดินไปเที่ยวไปริมหาดทั้งวันอ่า
         แล้วก็กลับมานอนพัก ตื่นมาอีกทีก็ดูหัวใจศิลาตอนจบ แล้วก็หลังจากนั้นไปว๊อกกิ้งกันอ่า ค่ารถไปนะ 20 แต่
         ตอนกลับ 30 แพงมากๆ มันก็ไม่ไกลกันนะ ตอนไปว๊อกกิ้งตอนแรกกะไปแล้วกลับน่ะ แต่กรอยากดูประกวด
         กะเทยอ่าที่ผับเจเจ ไกลจากว๊อกกิ้งอยู่ก็ไปกัน ตอนแรกนึกว่าผับธรรมดา ที่ไหนได้ผับเกย์ชัดๆ เป้นครั้งแรกที่
         ได้ไปเลยอ่า มีโชว์แบบว่าสุดๆ เลยอ่าที่นั่น ไม่เล่าดีกว่า พอกลับจากที่นั่นเสร็จก็กลับหอมานอน พอตอนเช้า
         ก็แพ็คกระเป๋ากลับบ้าน นั่งรถไปขนส่งเสียตังค่ารถ 121 บาทกลับอีกทาง เร็วกว่าด้วยไปลงหมอชิตเสร็จก็ไป
         ลงสะพานซังฮี้นั่งเรือไปดูหลานที่ศิริราช อยากบอกว่าหลานสาวน่าเกลียด (น่ารักแต่ห้ามชม) มากๆๆ โตขึ้นก็
         คงไปประกวดมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์สได้เลยอ่า อิอิ ไม่ค่อยจาชมเลยเนอะ..
       ปล. อยากจะบอกว่าเพื่อนๆ ที่ไปพัทยาด้วยกันสนุกมากๆ อยากไปด้วยกันอีก ถ้ามีเวลาอยากพาเพื่อนๆ ไปนะ
       อยากพาทุกๆ คนไปเที่ยวอีกครั้ง มาสนุกมากๆ ถ้าเป็นไปได้อยากให้ทุกๆ คนไปเที่ยวกับเราจริงๆ อ่า สนุกมาก
    August 03

    จะเป็นคนที่ถูกเลือกหรือว่าเป็นตัวเลือกของคนอื่น"

         วันนี้รู้สึกเซงๆ กับเรื่องบางเรื่องที่เข้ามาในชีวิตเรามั่กๆ ถือว่าสุดๆ เลยอ่าวันนี้
         วันนี้ได้โทรหาใครบางคน พอได้คุยกันแล้วรู้สึกสบายใจนะ แต่พอได้เจอกัน
         ทำไมเค้ารู้สึกแปลกๆ รู้สึกเหมือนกับว่าเราทอดทิ้งเค้าไป เค้างอนเรารึป่าว?!!
         แต่พอได้นั่งคุยกันสักพัก ก็เลยรู้ว่าเค้ามีคนอื่นไปแล้ว เหอๆๆ เซงมั่กๆ สุดๆๆ
         เราไปรักคนที่มีเจ้าของซะแล้วซิ เหอๆๆๆๆ อยากร้องไห้ แต่เราก็ยังมีคนอื่นนี่..
    เคยมั๊ย?!! รักคนที่มีแฟนแล้ว หรือ รักคนพร้อมกัน 2 คน..
    ถ้า ณ วันหนึ่ง เรารักคนที่มีแฟนแล้ว.. ก็คงหวังเล็ก ๆ ให้เขาเปลี่ยนใจ.. มารักเราบ้าง
    ถึงจะรู้สึกผิด.. ที่คิดแย่งเขามา แต่ก็อยากจะเป็นตัวเลือก..

    ไม่ผิด.. หากเราจะรักใครสักคน ไม่มีใครสามารถห้ามใจใครได้
    แต่จงทำใจ.. และเผื่อความเสียใจไว้ด้วย หากกล้าที่จะรัก (ทั้งที่ไม่น่าจะเป็นไปได้)
    ก็อย่ากลัวที่จะเสียใจ..ถ้าเขาเลือก ก็ยินดีด้วย..
    แต่ถ้าเขาไม่เลือก.. อย่าโทษว่าเราไม่ดีหรือใครผิด
    ถ้าผิดคงผิดที่เวลา.. ที่ทำให้เราเจอกันช้าไป ถูกมั้ย
    คนดีไม่จำเป็น.. ต้องสมหวังในความรักเสมอไป ไม่มีใครที่ดีบริสุทธิ์หรือเลวมากๆ
    ถ้า ณ วันหนึ่ง.. เรารักคน 2 คน และถึงเวลาที่เราต้องเลือก..
    จงปล่อยไปตามหัวใจ แล้วเลือกในสิ่งที่เราต้องการ..
    เลือกคนที่ได้ใจเราไป.. ให้ตัวมันตามไปอยู่ด้วย
    เพราะเมื่อใดที่หัวใจ กับตัวมันแยกกันอยู่.. ตัวมันจะอยู่อย่างซังกะตาย 
    เพราะมันไม่มีชีวิตจิตใจ.. เรื่องความรักไม่มีใครถูกไม่มีใครผิด..
    ระหว่างคน 3 คน ต้องมีคนหนึ่งที่เสียใจเสมอแต่เสียใจแค่ 1 คนดีกว่าเสียใจทั้ง 3 คน
    ไม่มีคำว่าสงสาร ถ้าจะสงสาร.. ควรสงสารตัวเองก่อน
    ถามตัวเองซิว่า.. คบด้วยความสงสารแล้วเรามีความสุขมั๊ย?
    ไม่มีคำว่ายุติธรรม.. คนมาก่อนไม่จำเป็นต้องได้ครอบครอง
    แล้วคนมาทีหลังไม่จำเป็นต้องเสียสละ
    ชีวิตเป็นของเรา..จงเลือกเองแล้วจะได้ไม่โทษใคร
    เรามีสิทธิ์ที่จะเลือก (ตราบเท่าที่เรายังไม่มีครอบครัว)
    อย่ารักใครทั้งหมด.. เหลือความรักให้ตัวเองบ้าง.. แม้สัก 1% ก็ยังดี
    เผื่อใจไว้บ้างในวันที่ต้องเสียใจหากกล้าที่จะรัก..
    อย่ากลัวกับคำว่าเสียใจ เพราะว่าไม่มีความแน่นอนในใจคน
    ความรักไม่มีใครถูก ไม่มีใครผิด ไม่มีความถูกต้อง หรือ ไม่ถูกต้อง
    ไม่จำเป็นต้องมีความยุติธรรม ไม่จำเป็นว่าใครมาก่อนมาหลัง
    เราไม่สามารถบังคับใจใคร ให้รัก หรือ ไม่รักเราได้
    และใครก็ไม่สามารถบังคับใจเราได้เช่นกัน
    "คนรัก" ไม่ใช่สิ่งของ..........
    เขามีขา และเราไม่สามารถผูกมัดเขาไว้ได้ด้วยเชือก
    แต่มัดไว้ได้ด้วยใจ อย่าล้อเล่นกับความรัก...
    August 02

    ว่างๆ ชิลล์ๆ สบายๆ 1 วัน

         วันนี้วันพฤหัสฯ เรียนกดหมาย แต่อาจารย์ไม่สอนแบบไม่รู้สาเหตุเลยไปตึกวิดยะ
         โหะๆๆๆ มาบรรยายกันๆ มีเรื่องจามาเม้าส์ส์ส์ส์.มั่กมาย แบบว่าอยากเม้าส์สุดๆ
    วันนี้รู้สึกสบายๆ ยังไงก็ไม่รู้ เพื่อนบอกว่าวันนี้ม่ายมีเรียนก็เลยมานั่งออนเอ็มสบายใจเฉิบ
    (ปล่อยเพื่อนๆ ไปนั่งโดนว๊ากกะรุ่นพี่ที่ห้องเหอะ โหะๆๆๆ สมน้ำหน้ามั่กมาย แต่ก็สงสาร..) 
    อืมม ยอมรับนะว่าไม่อยากเข้าไปนั่งว๊ากอ่า เพราะไม่ชอบหน้ารุ่นพี่บางคนอย่างแรง
    เราน่ะ ไม่อยากจะโกรธอะไรพี่เค้าเลยนะ แต่ก็ทำไงได้อ่า ทำตัวไม่น่านับถือเองนี่
    มีอย่างที่ไหน อยู่ดีๆ จะมาตัดรุ่นเอาซะดื้อๆ ต้องการเหตุผล เหตุผลน่ะมีมั้ย พระเจ้าๆๆๆ
    คิดดูเอาเองล่ะกันนะรุ่นพี่.. ถ้าอยากให้น้องนับถือขอร้องทำตัวดีๆ หน่อยเหอะ
    อยากรู้มั้ยว่าเหตุผลที่น้องไม่ชอบน่ะคืออะไร น้องๆ เค้าก็บอกกันมาอย่างเนี่ยนะว่า...
         (1) น้องทักทายด้วยการไหว้ก็ขอให้รับไหว้หน่อย ไม่ได้แก่กันหลายปีสักหน่อยเลยย..
         รู้หรอกนะว่าอยากให้มีมารยาทน่ะ แต่ขอเหอะ ถ้าทำตัวดีกับน้องเดี๋ยวน้องก็รักเองแหละ
         (2) ไหนบอกให้น้องแต่งตัวเรียบร้อย พี่ล่ะ.. อย่างเนี่ยจะบอกให้น้องแต่งตัวดีๆ เหอๆๆ
         พี่เนี่ยแบบว่าผู้ชายออกแนวเซอร์ๆ เท่ๆ ผู้หญิง (บางคน) นี่แบบว่าเหมือนกะหรี่เลยอ่า
         (3) เวลาเจอน้อง น้องจะเข้าไปคุย แต่พอเห็นสีหน้ารุ่นพี่แล้วเซง อยากกลับบ้านหนีอ
         จะโหดไปไหนเนี่ย ยิ่งพี่วินัยนะ ขอให้บอก หน้าอย่างกะไปกินรังแตนมาอ่า ทรามมั่กๆ
         (4) สำหรับพี่บางคนอ่านะ ถ้าคิดว่าตัวเองเลิศมั่ก ก็ขอบอกเลยนะว่าอย่ามาทำหยิ่งใส่
         อย่าคิดว่าตัวเองเพอร์เฟ็กซ์คนเดียวนะ น้องบางคนยังดูดีกว่ารุ่นพี่บางคนอีกด้วยซ้ำน่ะ
         (5) เรื่องนี้ขอให้บอกยิ่งพี่วินัย (ชะนีบางตัว) มองแล้วอยากจะเข้าไปรุมกระทืบหน้ามั่กๆ
         คิดว่าสูงมาจากไหนถึงได้มองหน้ารุ่นน้องแบบต่ำมั่กๆ อันนี้แบบว่าเกลียดมั่กๆ ขอบอก
    ทั้งหมดที่พูดว่าแบบว่า ไม่เคยเจอรุ่นพี่ที่ไหนที่แบบว่าสุดๆ เท่าที่นี่มาก่อนเลยอ่า เสื่อมมั่กๆ
    มีการแบบว่าถ้ามาไม่ครบ 100 ก็จะตัดรุ่น ไม่รู้ว่าจะงอนรุ่นน้องอะไรนักหนา เบื่อมั่กๆ
    อีกอย่างจะให้น้องไปขอโทดรุ่นพี่ โอ้โห.. จ้า ประเสริฐสุดๆ เลยนะรุ่นพี่เนี่ย บูชาเลย
    เหอๆๆๆ เอาเป็นว่าวันนี้พอแค่นี้ดีกว่า ไม่อยากพูดไรมั่กมายและ เออๆๆ วันนี้เอาเคล็ดลับดีๆ
    เอาเรื่องบางเรื่องที่ผ่านมาในชีวิตมาบอกเล่าด้วยแหละ อ่านด้านล่างเอานะ อิอิ สู้ๆๆๆๆ ล่ะ
         ปล.ถึงคนอ่านข้างบน ถ้ารู้เรื่องแล้วกรุณาเงียบปากด้วย เพราะว่ามันเป็นความรู้สึกของเรา
         แล้วมันก็ถือว่าเป็นสิทธิส่วนบุคคลที่จะคิดแบบนี้ คนเราเกิดมามีสมองไว้คิด โอเค.น๊า อิอิ

    เคล็ดลับหลอกแฟน?!!

    9 สิ่งที่คุณไม่ควรบอกแฟน หรือ 9 Things you should never tell your man
         จากนิตยสารเรดบุ๊กเกริ่นเอาไว้ว่า แต่ไหนแต่ไรมา ฉันเคยได้ยินปู่ย่าตาทวดพร่ำสอนว่าโตขึ้นถ้าหนูมีแฟน
         หากเรื่องบางอย่างเก็บไว้ไม่บอกให้เขารู้ จะส่งผลดีกับชีวิตคู่นะจ๊ะ พูดความจริงนะดี
         แต่บางทีต้องเลือกเรื่องที่จะพูด บางครั้งไม่พูดก็ใช่ว่าจะผิด เพราะเรามิได้โกหกนี่นา
         เอ้า! แล้ว ใครว่า “แฟน” คือคนที่คุณสามารถพูดอะไรให้ฟังได้ทั้งหมดล่ะก็ เสียใจด้วยนะหนู
         ก่อนจะพูดอะไรกับสุดที่รัก หัดศึกษานิสัยของแฟน ตัวเองซะก่อน เดี๋ยวจะหาว่าไม่เตือน
    (1) อย่าบอกเขาว่า คุณไม่ค่อยชอบแม่ของเขานัก  
         แม้บางคราวเขาจะตำหนิมารดาตัวเองออกมาก่อน แต่คุณก็ไม่ควรถล่มซ้ำ
         แม้จะเป็นการเข้าข้างแฟนของคุณเองก็ตาม ทว่าทำไปก็เท่านั้นแหละ คุณไม่มีวันได้กำไรจากวิธีนี้
         อย่างมากก็เท่าทุน ถ้าไม่ขาดทุนก็ดีถมไปแล้ว ไม่เคยได้ยินคำว่า เลือดข้นกว่าน้ำหรือไง
         **กฎข้อนี้ก็คือ อย่าเผลอไปวิพากษ์วิจารณ์บุพการีของอีกฝ่ายเข้าล่ะ ถ้าไม่อยากบ้านแตก รูดซิปปากซะ**
    (2) อย่าบอกว่า เพื่อนซี้ของเขากำลังจีบคุณลับหลัง
         ถ้าเขาได้ยินเรื่องแบบนี้ เขาจะไม่คิดแค่ว่า ถูกเพื่อนหักหลังหรอกนะ
         ความคิดของคนเราอาจเตลิดเปิดเปิงไปได้ว่า คุณก็คงมีส่วนให้ท่าเพื่อนของเขาอยู่บ้างหละ
         เพราะคนเราชอบมองกันในแง่ร้ายไว้ก่อน โดยเฉพาะสำนวนที่ว่า ถ้าตบมือข้างเดียวแล้วมันจะดังได้อย่างไร
         **ข้อนี้จะเป็นที่มาให้คู่รักตบตีกันเลยล่ะ . .**
    (3) อย่าสารภาพถึงความรักในอดีต หรือชู้ทางใจที่มีตอนไหนก็ตาม
         คุณคิดว่า ในโลกนี้จะมีชายสักกี่คนหรือที่จะใจกว้างยอมรับฟัง
          “ความสุขเล็กๆ” หรือ “จินตนาการด้านความรักราวเทพนิยาย” ของฝ่ายหญิง
         ต่อให้ไม่ได้มีอะไรลึกซึ้งอย่างจริงจัง เขาก็ทนไม่ได้หรอก แต่อย่ามาสะกิดให้อยากรู้เชียว
    (4) อย่าเล่าให้เขาฟังว่า เพื่อนหญิงในกลุ่มของคุณมีพฤติกรรมนอกลู่นอกทาง
         เดี๋ยวเขาจะหาว่า คุณเสียเวลาไปกับเพื่อนไร้สาระ ทั้งที่หากมองดูเพื่อนของเขาก็ใช่ว่าจะมีสาระอะไรนัก
         กระนั้นถ้าช้างเท้าหน้าเค้าไม่ชอบ ช้างเท้าหลังจะไปขัดใจก็กระไรอยู่
    (5) อย่าเปรียบเทียบแฟนของคุณว่าเมื่อก่อนเป็นอย่างไร แล้วทำไมปัจจุบันไม่ เหมือนเดิม
          การเปรียบเทียบก็คล้ายการตำหนิอย่างกรายๆ แล้วจะติไปทำไม หากพูดเรื่องนี้ขึ้นมาแล้ว เขาปฏิบัติตัวดีขึ้น
         สมกับที่เสียน้ำลายไป ก็ขอให้รีบทำ แต่ถ้าพูดแล้ว เขาก็งั้นๆ ไม่ได้เปลี่ยนอะไรให้มันดีขึ้นไปกว่าเดิม 
         หนำซ้ำอาจจะประชด ด้วยการทำตัวให้แย่ยิ่งไปกว่าเก่า แบบนี้เขาเรียกเสียเวลาโดยใช่เหตุ
    (6) อย่าทำให้เขารู้สึกว่า เขาเป็นคนไม่ได้เรื่อง, ไม่เอาถ่าน หรือไม่เอาไหน
         ถึงแม้ความจริงจะเป็นอย่างนั้นก็เถอะ แต่คุณเผลอคว้าเขามาเป็นแฟนแล้วนี่น่า
         ถ้างั้นคุณก็ ควรเป็นกำลังใจให้เขามากกว่าไปเหยียบจุดอ่อนหรือจุดไต้ตำตอของเขานะ
    (7) อย่าใช้วิธีขู่ว่าคุณจะ “เลิก” หรือ “หย่า” กับเขา ถ้าคุณไม่แน่จริง
         เพราะเขาสามารถใช้โอกาสนี้ทิ้งคุณได้โดยไม่ต้องพะวงหรืออาลัยอาวรณ์อีกต่อไป คำขู่
         ทำนองนี้ใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนสหัสวรรษใหม่แล้วนะเจ๊ คนมีคู่ อยากจะกระโจนออกไป เป็นโสดมีเยอะแยะ
         ไม่งั้นจะได้ยินคำว่า คนในอยากออก คนนอกอยากเข้า หรอกรึ..
    (8) อย่าให้เขารู้สึกว่า ฝ่ายหญิงประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานล้ำหน้ากว่า
         ผู้ชายที่ไม่ได้หวังเกาะผู้หญิงกินจะประสาทเสียทันทีที่ได้ยินว่า เงินเดือนของฝ่ายหญิงสูงกว่า
         แม้เขาจะบอกว่า ภูมิใจในตัวเธอมากก็ตาม แต่ลึกๆ ใครจะไปรู้เล่า
    (9) ถ้าคุณบ่นว่า ญาติโยมของเขาทำไมชอบมายุ่งกับเขาจังนะ
         รู้ไหมว่า เขาก็รู้สึกแบบเดียวกันนี้กับญาติของคุณเช่นกัน
    รู้แล้วก็ลองๆ สำรวจดูว่าคนรักของคุณเป็นแบบไหนกันแน่ เรื่องบางเรื่องที่เราเสนอ
    ก็ไม่ใช่ทั้ง 9 หรอกที่เขาจะรับไม่ได้ เพียงแต่อาจต้องมองดูนิสัยคนรักของตัวเองนิ๊ดหน่อย
    ทริคเล็กๆแต่ทำให้รักกันนาน อย่างที่เขาว่า คิดก่อนพูด.. ระวังอย่าหลุดปากออกมาเชียว

    อาจแตกต่างกันบ้าง..ในความรัก''

    ความรักเป็นเรื่องของคนสองคน แต่อย่าลืมว่าบนโลกไม่ได้มีคนสองคนเท่านั้น
    อย่าโกรธเขาที่ต้องปฏิเสธรักจากคุณ ด้วยเหตุผลว่าเราเข้ากันไม่ได้
    ด้วยเหตุผลว่าสังคมเราต่างกัน ด้วยเหตุผลว่าเขารักคนอื่นที่มีค่าพอกับคุณ
    วิทยาศาสตร์อาจต้องการเหตุผล แต่เรื่องความรักย่อมไม่ต้องการเหตุผลใดใด
    คนดีอาจรักกับคนเลว จงอย่าโทษเขาว่าเขารักคนผิด
    จงอย่าโทษเขาว่าเขารักคนที่ไม่เอาไหน และจงอย่าโทษตัวเองว่าเรารักคนที่ไม่ดี
    จงเชื่อในสายตาของตัวเอง จงเชื่อประตูหัวใจอันมีค่าที่เลือกจะเปิดรับเขาคนนั้น
    แม้ใครจะพูดว่าคู่ของเราเป็นคนไม่ดี แต่ในแง่ของความรัก
    คุณทั้งสองเป็นคนดีของกันและกัน เหตุผลทั้งหมดเพราะความรักแต่ละคนย่อมต่างกัน
    ไม่แปลกที่บางคู่อาจทะเลาะกันทั้งวัน ไม่แปลกที่บางคู่อาจหวานให้แก่กันได้ทั้งวัน
    และไม่แปลกที่บางคู่ต่างเฉยชาต่อกัน และก็คงไม่แปลกเลยที่บางคู่อาจต่างกันราวฟ้ากับดิน
    อย่าไปคิดว่าทำไมคู่เราถึงไม่เหมือนคู่ของใครเขา อย่าไปคิดว่าคู่เราแปลกหรือเปล่า
    อย่าไปสนใจว่าเราควรเปลี่ยนแปลงอะไรไหม ถ้าจะเปลี่ยน ก็ขอให้เปลี่ยนเพื่อรักมิใช่เพื่อเลิกรัก...
    August 01

    คำถามจากหนังสือ''

    หนังสือเล่มหนึ่งเคยถามฉันว่า.. 
    "คนที่เข้าใจในตัวคุณมากที่สุด คุณอยากให้เป็นประมาณไหน?"
    ฉันคงตอบว่า...
    "แค่รับความเลวของเราได้มากกว่าใครและพร้อมจะอยู่เคียงข้างเราเสมอ ก็เพียงพอแล้ว"
    ทุกคนต่างมีความเลวด้วยกันทั้งนั้น ฉันเองก็มีข้อเสียเยอะ รู้ตัวบ้าง ไม่รู้ตัวบ้าง
    แต่มันจะดีสักแค่ไหน ถ้ามีใครสักคนที่ "รับความเลว" ของคุณได้
    บางคนคาดหวังไว้ว่าคนที่จะคบ ต้องดีอย่างนู้นอย่างนี้
    คงไม่มีใครคิดไว้เลยว่าจะต้องกินเหล้า เจ้าชู้ พูดจากวนประสาท
    แต่พอเจอคนนั้นจริงๆ คนที่คิดว่า "ใช่" กลับไม่ได้เป็นเหมือนที่วาดเอาไว้
    เพราะ "ความรัก" มันกำหนดไม่ได้ว่าจะให้รักคนนี้ ไม่รักคนนั้น ที่กำหนดได้มันคือ "ความชอบ" มากกว่า
    แต่ที่สำคัญ คือ ถ้าเค้าสามารถรับความเลวของคุณได้ด้วยเหมือนกันล่ะ มันเจ๋งขนาดไหน
    แล้วคนที่คุณกำลังคบอยู่ตอนนี้ล่ะ เป็นเหมือนที่คุณวาดไว้รึปล่าว
    ถ้าเป็นคุณก้อควรบอกเค้านะว่าเค้าน่ะ เป็นชายในฝันของคุณเลย
    แต่ถ้าไม่ใช่...คุณก้อควรบอกให้เค้ารู้ว่า..ไม่ว่าเค้าจะดีหรือเลว
    จะต่างจากที่คุณฝันไว้แค่ไหน แต่คุณก็ยัง "รัก" เค้า
    July 25

    สิ่งดีๆที่อยากจะทำ?!!

    วันนี้เก็บเอาสิ่งดีๆ มีฝากกันดีมั้ย!! วันนี้รู้สึกเซงๆ กับเพื่อนคนนึงมั่กมาย
    ตอนแรกก็คบกันดีแต่มันไม่น่าปากดีเลยอ่า ไม่รู้ดิรู้สึกเซงๆ ไม่อยากเล่าถึงมัน
    เรามาปรับตัวเองให้มันดูน่าสนใจมากกว่าที่จะต้องใส่ใจกับมันดีกว่า
    วันนี้เราลองมานั่งคิดดูดีกว่าว่าจะทำยังไงที่คนอื่นเค้าจะมองเราในแง่ดีๆ บ้าง
    ถ้าไม่ยากเป็นแบบเพื่อนคนนั้นที่สุดแสนจะบรรยายเลย เหอๆๆ พูดแล้วแค้น

    ( 1 ) เอาใจเขามาใส่ใจเรา
    ( 2 ) เชื่อมั่นตัวเอง
    ( 3 ) อย่ามองคนที่หน้าตา
    ( 4 ) กล้าคิด พูด และทำ
    ( 5 ) เมื่อมีเรื่องจงหมั่นปรึกษาผู้อื่น
    ( 6 ) และจงเป็นที่ปรึกษาให้ผู้อื่นด้วย
    ( 7 ) อย่าโกหกกับเรื่องที่คุณคิดว่าผิด
    ( 8 ) ไว้ใจบุคคลที่สมควรไว้ใจ
    ( 9 ) เปิดใจให้กว้าง
    ( 10 ) มองการณ์ไกล
    ( 11 ) วางแผนอนาคต
    ( 12 ) อย่าโทษตัวเอง
    ( 13 ) มีความรับผิดชอบ
    ( 14 ) ตอบแทนเมื่อได้รับ
    ( 15 ) ให้ในสิ่งที่ผู้อื่นอยากได้หรือไม่มี
    ( 16 ) อย่าใช้อารมณ์ แต่จงใช้ความคิด
    ( 17 ) คิดถึงส่วนรวมให้มาก
    ( 18 ) ดูแลตัวเองให้เป็น
    ( 19 ) รู้ผิด ชอบ ชั่ว ดี
    ( 20 ) อย่าปล่อยให้เวลาผ่านไปโดยเสียเปล่า
    ( 21 ) อย่ารู้ค่าสิ่งที่อยู่กับเราต่อเมื่อเราสูญเสียมันไปแล้ว
    ( 22 )จงรู้ตัวอยู่เสมอว่าตอนนี้กำลังทำอะไร
    ( 23 ) ที่ทำอยู่มีผลดี / เสีย มีประโยชน์ / ไร้ประโยชน์
    ( 24 ) อย่าวัวหายแล้วล้อมคอก
    ( 25 ) ให้อภัยแก่ตนเองและ ผู้อื่น
    ( 26 ) อย่าเก็บอดีตมาทำร้ายตัวเอง แต่จงหัดที่จะเรียนรู้จากมัน
    ( 27 ) คนไม่ผิดคือคนที่ไม่เคยทำอะไร
    ( 28 ) ได้หน้าอย่าลืมหลัง
    ( 29 ) คุณไม่ใช่พระเจ้า อย่าคิดซ่อมความรู้สึกที่เสียไปแล้ว แต่จงวางแผนที่จะดูแลไม่ให้มันเสีย
    ( 30 ) อย่าอ่านข้อความที่มีประโยชน์ผ่านๆ
    ( 31 ) อ่านแล้วคิด คิดแล้วทำ หมั่นพัฒนาตนเอง
    ( 32 ) รู้จักแบ่งเวลาและหน้าที่
    ( 33 ) ทำประโยชน์ให้แก่ส่วนรวมบ้าง
    ( 34 ) อย่าเห็นแก่ตัว
    ( 35 ) อย่ารอคอยในสิ่งที่ยังมาไม่ถึง
    ( 36 ) อย่ากลัวในสิ่งที่ตนสามารถสู้ หรือเปลี่ยนแปลงมันได้
    ( 37 ) กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญ หัดเติมให้คนอื่น แล้วเขาจะกลับมาเติมให้คุณเอง
    ( 38 ) เพื่อนไม่จำเป็นต้องเจอหน้ากันก็คุยกันได้
    ( 39 ) อย่าคิดว่าเขาไม่โทรมาถ้าคุณก็ไม่เคยโทรหาเขาเช่นกัน
    ( 40 ) จงเป็นฝ่ายให้มากกว่าฝ่ายรับ
    ( 41 ) ดูแลบิดา มารดาให้ดี คุณมีโอกาสรีบทำซะก่อนจะไม่มี
    ( 42 ) อย่าเสียใจกับสิ่งที่เลวร้ายหรือสูญเสียไปแล้ว มันไม่กลับมาแต่คุณสามารถทำมันใหม่ หรือเรียนรู้จากมันได้
    ( 43 ) คำพูดเมื่อพูดออกไปแล้ว ไม่สามารถเรียกกลับได้ ดังนั้นคิดก่อนพูด
    ( 44 ) อย่าทุ่มเทกับสิ่งที่ไร้ประโยชน์
    ( 45 ) คำพูดให้กำลังใจคนได้ ปลอบใจได้ ยุให้ทะเลาะกันได้ ทำให้เสียความรู้สึกได้ จงรู้ที่จะพูด
    ( 46 ) ชีวิตไม่ใช่เกม พลาดแล้วเริ่มใหม่หรือกดโหลดได้
    ( 47 ) หาจุดหมายให้กับชีวิต
    ( 48 ) เครียดได้ แต่เครียดให้เป็น
    ( 49 ) ถ้างง เขียนหนังสือได้แต่เขียนให้เป็นภาษา
    ( 50 ) วันๆหนึ่งคุณทำอะไรไปบ้างที่ไม่ใช่กิน นอน เล่น
    ( 51 ) ไม่มีหมอคนไหนรอให้คนไข้จะตายแล้วค่อยช่วยหรอกนะ
    ( 52 ) เพื่อนคุณก็เช่นกันอย่าปล่อยให้เขา เครียดจนจะตายแล้วถึงไปถามหรือดูแล
    ( 53 ) ร่างกายไม่ใช่เครื่องจักรให้มันพักผ่อนซะบ้าง
    ( 54 ) คุณซื้อนาฬิกาได้แต่คุณซื้อเวลาไม่ได้
    ( 55 ) ตอนนี้มีใครคอยคุณอยู่รึเปล่า ถ้ามีกลับไปหาซะ
    ( 56 ) ตอนนี้คุณคอยใครอยู่รึเปล่า ? จะคอยอย่างนี้ไปถึงเมื่อไหร่ ? ทำอะไรซะบ้าง
    ( 57 ) อย่ากล่าวคำว่าขอโทษบ่อย มีอะไรดีๆ ตั้งหลายอย่างที่ทำแล้วไม่ต้องตามขอโทษ
    ( 58 ) ตอนคุณลำบากคุณคิดถึงใคร ? คุณอยากให้ใครช่วยเหลือ ?
    ( 59 ) ตอนนี้คุณสบายอยู่ ? แล้วคนที่คุณเคยขอความช่วยเหลือล่ะ ? หมดประโยชน์ ?
    ( 60 ) ไม่ใช่ ? แล้วไง ?? ต้องให้บอกต่อมั้ย
    ( 61 ) ทำอะไรก็ได้ให้ตัวเองมีความสุข แต่อย่าบนทุกข์ของผู้อื่น
    ( 62 ) ตอนที่คุณกำลังอ่านประโยคนี้ จงรู้ไว้ซะว่าคุณเป็นมนุษย์และยังมีชีวิตอยู่
    ( 63 ) ใครเป็นคนทำให้คุณมีชีวิต ? ตอบแทนเขาบ้างหรือยัง ?
    ( 64 ) ไม่ต้องรอให้ถึงวันพิเศษใดๆ แค่เข้าไปบอกว่ารักเขาก็เพียงพอแล้ว
    ( 65 ) อย่ารอให้ถึงวันเกิดเพื่อนถึงจะได้คุยกันหรือให้ของขวัญกัน
    ( 66 ) ไม่มีกฎหมายใดห้ามให้ของขวัญในวันธรรมดา
    ( 67 ) ถ้าเป็นคุณอยู่ดีๆมีเพื่อนเอาขนมมาให้ คุณจะรู้สึกดีไหม ? หรือว่าดูที่ราคาขนม ?
    ( 68 ) เหล้าทำให้คุณลืมได้ตอนเมาแอ๋ แต่เพื่อนแท้ทำให้คุณลืมเรื่องร้ายๆได้ตลอดชีวิต
    ( 69 ) อย่าคิดว่าตนเองไม่มีเพื่อนหรือไม่มีใคร อย่างน้อยๆถ้าคุณได้อ่านข้อความนี้ จงรู้ไว้ว่าคุณยังมีผู้เขียนอีกคน
    ( 70 ) อย่าคิดว่าตนเป็นคนที่โชคร้ายที่สุด และอย่าคิดว่าตนเองเป็นคนที่โชคดีที่สุด
    ( 71 ) อย่าพูดคำว่าไม่มาเป็นเราไม่รู้หรอก ถ้าคุณก็ไม่รู้เรื่องของเขาเช่นกัน
    ( 72 ) เหนื่อยแล้วพักซะเถอะ อย่าฝืนอ่านต่อเลย คนเขียนดีใจมากแล้วที่คุณอ่านถึงตรงนี้
    ( 73 ) อย่าคิดว่าคนดีไม่มีในสังคม เพราะคุณก็เป็นคนเพียงแต่คุณยังไม่ได้ทำอะไรบางอย่าง
    ( 74 ) ปริศนาในเกมคุณแก้ได้ แล้วทำไมปริศนาในชีวิตคุณแก้ไม่ได้ ในเมื่อบทสรุปก็อยู่ในตัวคุณ ?
    ( 75 ) คุณมองเพชรมองที่ความงามภายใน หรือป้ายราคาข้างนอก?
    ( 76 ) ถ้าคุณกินอาหารเหลือ ลองนึกถึงเด็กที่ไม่มีอันจะกิน
    ( 77 ) มีเรื่องราวอีกมากมาย ที่ไม่ได้เขียนอยู่ในหนังสือลองค้นคว้าดูจะรู้
    ( 78 ) ลูกธนูที่ถูกปล่อยออกจากหน้าไม้ อันตรายน้อยกว่าหอกที่แทงมาจากข้างหลัง
    ( 79 ) การถูกหักหลังเป็นสิ่งที่เจ็บปวด อย่าให้มันเกิด
    ( 80 ) ทำยังไง ?? ต้องขโมยขึ้นบ้านก่อนถึงไปดูแลรั้วบ้านใช่มั้ย ??
    ( 81 ) ทำใจกับสิ่งต่างๆล่วงหน้าไว้บ้างก็ดี
    ( 82 ) จะยกตัวอย่างให้ สมมุติคนที่คุณรักจากไปตอนนี้ คุณคิดว่าคุณทำอะไรให้เขาบ้างหรือยัง ??
    ( 83 ) อย่าตอบว่าทำยังไงก็ตอบแทนไม่หมด ขอถามว่าทำรึยัง ? ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ ?
    ( 84 ) คุณทำใจได้แล้วหรือถ้ามันเกิดอะไรขึ้น ? คุณไปร้องไห้ข้างโลงศพ ยังไงเขาก็ไม่ฟื้นหรือได้ยินหรอกนะ ?
    ( 85 ) ตัวคุณมีคุณค่าอยู่แล้ว อยู่ที่คุณรู้จักดึงมันออกมาใช้ได้รึเปล่า ??
    ( 86 ) หัดคุยกับตัวเองซะบ้าง แล้วจะรู้ว่ามีอะไรอีกมากที่คุณไม่รู้ ?
    ( 87 ) ร่างกายใช้มากี่ปีแล้วเคยดูแลมันบ้างรึเปล่า ? หรือเอาไว้เพื่อให้วิญญาณมีที่สิงสถิตย์
    ( 88 ) การใส่เสื้อสวยๆ ไม่ช่วยให้ร่างกายดีขึ้นหรอกนะ ที่ดีขึ้นคือบุคลิกต่างหาก
    ( 89 ) หาความสุขของตัวเองให้เจอ หัดมีความสุขซะบ้าง อดีตเราลืมไม่ได้แต่เลิกคิดได้
    ( 90 ) ลองทำอะไรบ้าๆดูบ้างก็ดี อย่ายึดติดกับอะไรนักเลย
    ( 91 ) ผู้เขียนไม่ใช่คนรู้อะไรมากมาย ไม่ได้มาโชว์ว่าตัวเองอวดรู้ แต่อยากให้คุณได้รู้อะไรไว้บ้างก็ดี
    ( 92 ) สิ่งที่คุณปล่อยผ่านๆไปในชีวิต หรือ เรื่องที่คุณเห็นว่าไม่สำคัญ กลับมาดูแลตรงนั้นบ้างก็ดี
    ( 93 ) อย่าไว้ใจใครเกินไป ไม่ได้สอนให้ระแวงไม่ไว้ใจใคร แต่ระวังไว้บ้างก็ดี
    ( 94 ) อย่าตามเพื่อนนัก กินเหล้ากิน เล่นไพ่เล่น เที่ยวหญิงเที่ยว
    ( 95 ) ยาเสพย์ติดทุกชนิด อย่าคิดจะลองเด็ดขาด
    ( 96 ) อย่าทำตามเพราะเพื่อนทำกันหมด ร่างกายเขากะร่างกายเราคนละร่างกายกันแน่นอนจิตใจก็เหมือนกัน
    ( 97 ) ผู้ชายยังไงก็คือผู้ชาย ผู้หญิงก็คือผู้หญิง
    ( 98 ) บางครั้งการอยู่คนเดียวก็ไม่ได้เลวร้ายเสมอไป
    ( 99 ) ไม่มีมิตรถาวร และ ศัตรูที่แท้จริง
    ( 100 ) จงทำวันนี้ให้ดีที่สุด เพื่อตัวเราเอง คนที่เรารัก และคนที่อยู่รอบกายเรา

    July 05

    ความจริงบนโลกนี้ที่อยากให้อ่าน

    โลกกลมๆ ใบนี้ ไม่มีอะไรได้มาฟรี ๆ
    ของฟรีไม่เคยมี ของดีไม่เคยถูก คุณว่าจริงไหม . . .?

     คนเราต้องเดินหน้า เวลายังเดินหน้าเลย
    ไม่ต้องสนใจว่า จะสีขาวหรือดำ ขอให้จับหนูได้ก็พอ

    ในโลกกลม ๆ ใบนี้ไม่มีคำว่าแน่นอน
    คนเราเมื่อม้าตาย ก็ต้องลงเดิน
    ท้อแท้ได้ แต่อย่าท้อถอย อิจฉาได้ แต่อย่าริษยา

     เหตุผลของคน ๆ หนึ่ง อาจไม่ใช่ของอีกคนหนึ่ง
    ถ้าไม่ลองก้าว จะไม่มีวันรู้ได้เลยว่า ข้างหน้าเป็นอย่างไร
    หนทางอันยาวไกลนับหมื่นลี้ ต้องเริ่มต้นด้วยก้าวแรกก่อนเสมอ

     อย่ายอมแพ้ ถ้ายังไม่ได้พยายามอย่างเต็มที่
    จงใช้สติ อย่าใช้อารมณ์
    เบื้องหลังความเข้มแข็ง สมควรมีความอ่อนโยน
    ไม่มีคำว่า บังเอิญในเรื่องของความรัก มีแต่คำว่าตั้งใจ

     ยินดีกับสิ่งที่ได้มา และยอมรับกับสิ่งที่เสียไป
    หลังพายุผ่านไป ฟ้าย่อมสดใส
    หลังผ่านปัญหาจะรู้ว่า ปัญหานั้นเล็กนิดเดียว
    ไม่เป็นขุนนางน่ะได้ แต่ไม่เป็นคนไม่ได้
    มีแต่วันนี้ที่มีค่า ไม่มีวันหน้า วันหลัง เมื่อวานก็สายเกินแก้
    พรุ่งนี้ก็สายเกินไป

    อย่าหวังว่า...จะได้รับความรักจากคนที่คุณรัก
    เพราะคนที่คุณรัก ไม่ได้รักคุณหมดทุกคน


    เพื่อนทั่วไป ... ไม่เห็นคุณร้องไห้
    เพื่อนแท้...มีหัวไหล่ไว้คอยซับน้ำตาให้
    เพื่อนทั่วไป ... ถือขวดไวน์ติดมือมางานปาร์ตี้ของคุณ
    เพื่อนแท้ ... จะมาแต่หัววันเพื่อช่วยเตรียมงาน
    เพื่อนทั่วไป ... คาดหวังให้คุณอยู่เคียงข้างเขาเสมอ
    เพื่อนแท้ ... คาดหวังที่จะอยู่เคียงข้างคุณตลอดไป

    July 04

    ของที่เธอไม่รักกับความผิดหวังของความรักของเรา

    ลองอ่านบทความข้างล่างดู ถ้าร้องได้ก็ขอให้ร้อง
    แล้วลองนึกถึงเหตุการณ์ตอนที่เค้ากลับไปหาคนที่เค้ารักดิ
     
    ของที่เธอไม่ได้รัก สักพักเธอคงจะขว้างทิ้ง
    ต่างกับสิ่งที่รักจริง เธอกลับทิ้งไม่ลง
    ของบางอย่างที่เธอรัก แม้จะนานซักเพียงไหน
    เก่าจนแทบทิ้งไม่ได้ เอก็ยังชื่นชม
    ของที่เธอไม่ได้รัก สักพักเธอคงจะขว้างทิ้ง
    ต่างกับสิ่งที่รักจริง เธอกลับทิ้งไม่ลง
    เธอยังคงไม่ลืมเค้า เค้าที่เธอนั้นฝังใจ
    แม้จะนานสักเท่าไร ก็ยังคิดถึงเรื่อยมา
    เธอก็คงจะเลือกเค้า โว้ … ถ้าเค้าจะกลับมาหา
    และฉันก็รู้ว่า ฉันต้องไปอยู่ดี..
    นึกหรือว่าจะไม่รู้ นึกหรือว่าจะไม่เห็น
    รูปเก่า ๆ พร้อมลายเซ็น คนที่เธอมีใจ
    ฉันที่อยู่ข้าง ๆ เธอ แค่เป็นเงาข้าง ๆ กาย
    แต่ลึก ๆ ของหัวใจ ไม่ได้อยู่ในสายตา
    เธอยังคงไม่ลืมเค้า เค้าที่เธอนั้นฝังใจ
    แม้จะนานสักเท่าไร ก็ยังคิดถึงเรื่อยมา
    เธอก็คงจะเลือกเค้า โว้ … ถ้าเค้าจะกลับมาหา
    และฉันก็รู้ว่า ฉันต้องไปอยู่ดี.. โว้..
    และฉันก็รู้ว่า ต้องเสียน้ำตาอยู่แล้วว. ฉันไม่ใช่ตัวจริง…
     
    ทำใจไว้นานแล้ว กับการมาทีหลัง..
    ก็ไม่ได้หวังให้เธอรักฉันคนนี้หมดใจหรอก
    ก็ใจเธอเองรู้ว่าก่อนหน้าฉัน เธอเองก็มีใคร
    ที่ยังทำให้เธอฝังใจอยู่กับรักเดิมเดิม
    ของเก่าที่เธอรักคงดีกว่า
    คงมีค่ามากกว่าของใหม่ที่ไม่ได้รักอย่างฉัน
    ของเก่าถึงเก่าแต่ใจก็ผูกพัน
    รู้ว่ามันยาก..กว่าจะมีวันที่เธอลืมเลือน
    ของใหม่อย่างฉันฉันรู้ตัวเองดี
    ยังไงมันต้องมีสักวันที่ผิดหวัง
    เป็นแค่ของใหม่ที่ดูแลเมื่อใจเธอพังลง
    แล้วเมื่อไหร่เค้าย้อนกลับหลังมา
    ฉันเองคนนี้แหละที่ต้องเดินจากไปทันที

    ในใจเธอ...คงมีแต่เขา คำว่า"เรา" คงไม่เคยมีความหมาย

    เสแสร้งทำเป็นดี รักฉันมากมาย แต่สุดท้าย มีแต่ความเดียวดายที่เธอให้มา

    รักเก่า..ของเขาในวันนั้น เธอยังไม่คิดจะลืมมัน..เลยใช่ไหม?

    เธอยังปล่อยเขาให้วนเวียนในหัวใจ คนที่ช้ำ ไม่ใช่ใคร...ก็คือเธอ

    รักดีๆ ที่มอบให้เธอ มันไม่เคยมีค่าเสมอ ที่ให้เธอหลงลืมเค้า

    ทำดีเท่ารัย.. ไม่ได้อะไร ได้แค่เงา เป็นแค่ ลมเบาๆ ในสายตาเธอ

    **ขอบคุณความเหงาและความเดียวดายนะ และก็ขอบคุณเพลงนี้ที่มาตรงจังหวะพอดีกับชีวิตขาดความรัก

    เอาเรื่องมาบอก..

    ไม่อยากเก็บความอ่อนล้ามาฝันตอนนอน
    เขียนวันที่ 25 มิถุนายน 2550
    เวลา 19.45 น. @ ที่ห้องนอน
    หลายคนต่างตั้งความหวังกับตัวเองไว้ว่าจะต้องเจอความรักที่ดีกับตัวเอง
    และทุกครั้งที่ได้วาดหวังไว้นั้น มันก็เข้ามาหาอย่างรวดเร็วมากๆ
    และความหวังอันนั้นก็ห่างจากเราไปเร็วมากเหมือนกันเหมือนไม่ได้อะไรเลย
    แล้วรู้บ้างรึป่าวว่าความรักที่ให้กันมันไม่มากมายเลิศเลออะไร
    แต่มันทำให้เรารู้สึกอ่อนล้าตลอดเวลาที่ขาดเค้าไปแต่ละคนที่เข้ามา
    เราเป็นคนอ่อนไหวนะ ไม่ใช่คนที่ต้องทนเจ็บตลอดเวลาเรื่อยมา
    เราคาดหวังต่อไปว่าเราต้องได้คนที่รักเราตลอดเวลาแบบจริงใจและใจจริง
    **ขอบใจเพื่อนทุกๆ คนที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเรานะ**
    ..เราจะไม่มีวันลืม ไม่มีวัน ไม่มีวันที่ลืมเธอ..
     
    อยากเขียนไรในวันเกิดบ้าง
    เขียนวันที่ 28 มิถุนายน 2550
    เวลา 23.58 น. @ ที่ห้องนอน
     วันเวลาทุกวินาทีจะหยุดที่เธอคนนี้ ทั้งชีวิตจะมีเพียงเธอ อยากให้ใครคนนึงที่รักที่สุด
    ได้มีคืนและวันที่แสนพิเศษ อย่างที่เธอเคยให้ทุกอย่างกับฉัน
    อยากให้มันมีค่ากว่าสิ่งใดที่สุดเท่านั้น กับรักที่เธอให้ฉันหมดหัวใจ
    อยากจะเป็นคนดีที่ดีที่สุด อยากจะเป็นผู้ชายที่พร้อมทุกอย่าง
    อยากจะเป็นดั่งแสงสว่างสดใส อยากให้เรามีบ้านของหัวใจ เนิ่นนานแค่ไหน
    ฉันจะไม่เปลี่ยนใจจากวันนี้ ได้โปรดจับมือฉัน ทุกสิ่งอยู่ในนั้น
    เป็นดังคำที่ฉันสัญญาให้เธอคนดี วันเวลาทุกวินาที จะหยุดที่เธอคนนี้
     ทั้งชีวิตจะมีเพียงเธอ แต่จะมีอะไรที่ดีที่สุด เท่ากับวันเวลาทุกๆนาที
    จะมีเธอเคียงข้างกันต่อจากนี้ สิ่งใดๆในโลกที่งดงามมากมายเพียงไหน
     ไม่มีเธอก็หมดความหมาย ทุกอย่างคือความรู้สึก สิ่งที่คิดและฝันมันแสนยิ่งใหญ่
    อาจจะทำอะไรผิดพลาดไป ฉันก็ยังตัดสินใจ และจะไม่เปลี่ยนไปจากคนนี้
    ได้โปรดจับมือฉัน ทุกสิ่งอยู่ในนั้น เป็นดังคำที่ฉันสัญญาให้เธอคนดี
    วันเวลาทุกวินาที จะหยุดที่เธอคนนี้ ทั้งชีวิตจะมีเพียงเธอ
    อยากกอดเธอตอนเช้าและอยากให้เธอนั้นเป็นคนเดียวที่ฉันได้เจอทุกๆเวลา
     ความทรงจำว่าฉันลืมตา จะอยู่ที่เธอเท่านั้น ทั้งชีวิตจะมีเพียงเธอ
    หากว่าคุณมีคนที่รักที่สุด บอกกับเค้าทุกวันว่ารักที่สุด
    บอกกับเค้าทุกเช้าที่ตื่นได้ไหม อยากให้เค้าเป็นบ้านของหัวใจที่มีความหมาย
     รักและคอยห่วงใยอยู่ตรงนี้และตลอดไป
    May 27

    หนึ่งปีที่ผ่านไปกับหนึ่งใจที่บอบช้ำ..

     
    ก็เพราะเธอเดินเข้ามาในวันนั้น.. 
    ก็เพราะเธอเปลี่ยนคืนวันให้มีความหมาย..
    ก็เพราะเธอทำให้รักซะมากมาย..
    แต่สุดท้ายต้องช้ำใจเพราะรักเธอ..
     
    ที่ผ่านมาตลอดหนึ่งปีที่มีรักที่ผ่านมามันเข้ามามากมายหลายคนเลยเกิน
    เพราะหลังจากคนเรารักมานานตอนมัธยมจากไปก็ไม่มีใครรักเรานานเท่าเค้าอีกเลย
    แต่ละคนที่ผ่านมาถือว่าเป็นประสบการณ์แล้วก็เป็นบทเรียนที่ดีกับเรา
    ถึงแม้บางคนจะเลิกกับเราด้วยดีหรือไม่ดีก็ตาม แต่ความรู้สึกที่ผ่านมามันสอนเรามากมาย
    เราไม่เคยรู้หรอกนะว่าเมื่อไหร่เราจะเลิกเพ้อฝันถึงคนที่เรารัก แต่มันก็คงยาก
    เพราะที่ผ่านๆ มาเราไม่เคยเลยที่ขาดคนเข้ามาชอบ เราไม่ได้น่าตาดีขนาดหนัก
    เราไม่ได้นิสัยดีจนคนอื่นๆ เข้ามาพูดคุยมากมาย แต่ทำไมคนที่เข้ามาต้องจากไปทุกคน
    เราไม่รู้หรอกนะว่าเราเป็นอะไรมากไปหรือเปล่า แต่ความรู้สึกมันมากมายเหลือเกิน
    เราเป็นคนหนึ่งนะที่เห็นค่าความรักเป็นความรู้สึกที่ดี หากขาดไปมันคงแย่มากๆ
    ชีวิตรอบตัวเรา เราอยากให้มีแต่คนรักเราเพียงคนเดียวที่เคียงข้างตลอด
    แต่พอเข้ามาเราก็ทำดีที่สุดแล้ว ทำทุกๆ อย่างเพื่อให้เค้าและเราอยู่รอดตลอดไป
    แม้แรกๆ มันอาจจะไม่สามารถดูออกได้รวดเร็ว แต่มันนานมากๆ ที่จะเห็นกันและกัน
    ทุกๆ คนที่ผ่านเข้ามา ส่วนมากจะเห้นเพียงหน้าตาเป็นสำคัญ แต่ไม่นึกถึงใจที่ให้กัน
    ทุกคนที่เคยเจอกันเคยพบกัน ต่างต้องการอย่างเดียวคือความสัมพันธ์ลึกซึ้ง
    แต่สำหรับเรามันคงยากที่จะให้ง่ายๆ เพราะเราไม่นึกถึงสิ่งนั้นเป็นสิ่งแรก
    ทุกๆ คนแหละถ้ามีความรักแล้วต้องการที่จะมี แต่ถ้าเร็วเกินไปก็ทำให้จากกันง่าย
    ตอนนี้เราโสดไม่อยากที่จะมีใครเพราะว่ามันเจ็บมากๆ หนึ่งปีมีแฟน 18 คน
    มันคงมากกเกินไปที่จะรับกลับความเจ็บปวดนั้นได้ แม้มันสายเกินที่จะคืนให้ไป
    ตอนนี้ก้ขอเพียงแค่ขอบคุณและขอบใจกับทุกคนที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในใจของเรา
    แม้บางครั้งเข้ามาเพียงวูบหนึ่งของชีวิต แต่นั้นมันก็มีค่าที่สอนเราให้คิดและจำถึงตอนนี้
    ขอบคุณประสบการณ์ดีๆ ที่ผ่านมาหนึ่งปีกับความรักอันมากมายของเรานะ
    ต่อจากนี้ไปเราจะรอ เราจะรอคนที่รักเราจริงๆ เข้ามาในชีวิตเราเอง
     
     
    ป.ล. ขอบคุณพ่อกับแม่ที่คอยให้กำลังใจเรามาตลอด
    ขอบคุณพี่สาวที่ให้แง่คิดดีๆ ที่ทำให้เราก้าวผ่านชีวิตนี้มาได้
    ขอบใจเพื่อนๆ ที่ให้ความจริงใจกับเราตอนเราท้อแท้
    ขอบใจที่สุดก็คงจะเป็นเพื่อนๆ ร่วมแก๊งค์ทั้งคิด ตัง ต้า อ้อม
    **เราสัญญาว่าต่อไปเราจะรักคนที่ดีและจริงใจกับเราจริงๆ**
     
    April 04

    ครบหนึ่งเดือนที่รักกันของฉันกับเธอ..

    ตอนเนี่ยก็เลยเวลาไป 2-3 ชั่วโมงกว่าๆ ที่แล้วที่มีน้องคนหนึ่งเดินเข้ามาขอเบอร์เมื่อเดือนที่แล้ว
    แล้วอีก 6-7 ชั่วโมงกว่าข้างหน้าก็ครบหนึ่งเดือนที่เค้าได้ฟังจาเสียงของเค้าครั้งแรก
    เหอๆๆ.. ถือว่าเป็นคนแรกที่คบยาวนานที่สุดในรอบปีกันเลยทีเดียวพี่น้อง!!
    อืมม.. ป่านนี้เค้าคงรู้มั้ยเนี่ยว่าเราให้ความสำคัญกับเค้าขนาดนี้ หุหุ..คิดถึงจังเลยย
    คุณรู้สึกมั้ยว่าการให้ความสำคัญกับความรักมันดีขนาดไหน คุณรู้รึป่าว?!!
    ถ้ามีคำถามนี้มาถามเรา เราก็คงตอบว่าถ้าเรามีความรักก็ทำให้เรามีความสุข
    ซึ่งทุกคนก็ต้องตอบแบบนี้ เพราะมันให้ความสุขกับเราจริงนี่หว่า.. ช่ายป่ะ
    เราอยากจะบอกว่ามันช่วงเวลาที่ห่างหายไปนานมากหลังจากคบกับคนอื่นที่นานๆ
    เพราะก่อนหน้าที่เจอเค้าเราเจอแฟนที่คบกันเพียงวัน เพียงอาทิตย์เท่านั้น
    ช่วงเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมา เรารู้สึกดีมากๆ ที่มีคนคอยอยู่เคียงข้างทุกเวลา
    ถึงแม้ว่าเรากับเค้าจะไม่ได้อยู่ด้วยกันก็ตามที แต่เราก็มีความสุขที่ได้คบกัน โหะๆ
    บ้านเค้าอยู่พระราม 2 ซอย 62 แต่เราอยู่ซอย 44 ซึ่งเดิมเราอยู่ซอย 60
    คือเราย้ายห้องคอนโดซอย 60 มาอยู่บ้านแฟนพี่สาววันที่ 2 มีนาก่อนคบเค้าน่ะ
    ถ้าเช่าดอนโดอยู่ป่านนี้ก็พามาห้องบ่อยๆ และ 555+ ล้อเล่นขำๆ นะ อย่าคิดมาก
    แต่ว่าไปอยู่ใกล้ก็ดีนะ รู้สึกห่วงใยดี อบอุ่นกันมากกว่าด้วย ทำไมมันช่างดีขนาดนี้
    อีกอย่างถ้าจะไปไหนมาไหนก้ไม่ต้องรอคอยมาก เพราะอยู่ใกล้ๆ กัน
    ถ้าเป็นไปได้อยากจะย้ายเข้าไปอยู่ที่เคหะซอย 4 อ่า จาได้ใกล้กันมากกว่าเดิม 
    อย่างจาไปเที่ยวกันที่เซน2 ก็ใกล้บ้านเพราะเป็นคนละครึ่งทางของเราสองคนจริงๆ
    พูดถึงไปเที่ยวก็สนุกดีนะ อย่างไปดูหนังครั้งแรกหอแต๋วแตกก็สนุกดี ชอบ
    เรื่องผีไม่จิ้มฝันก็สนุก และล่าสุดก็ไปดูแฝดมาน่ากลัวดี มาช่าเล่นดีมากๆ ทึ่งเลย
    เหอๆๆ พอๆ เดี๋ยวมีหลุดอะไรออกมา 555+ ล้อเล่นไม่มีหรอก โหะๆๆ ขำๆ
    คิดถึงวันเก่าๆ จังเลย อยากไปเที่ยวด้วยกันอีกจัง มันมีความสุขมากที่ได้อยู่ด้วยกัน
    วันนี้ม่ายรู้ว่าเค้าจาคิดแบบเรามั้ยหน๊า ว่าเราคิดวันเวลาที่คบเค้าเนี่ย เหอๆๆ
    เอาเป็นว่าวันนี้ไม่ค่อยมีเวลาเท่าไหร่ เดี๋ยวต้องไปส่งแม่ที่บางแคก่อน
    ถ้ามีเวลามากกว่านี้จากลับมาอัพใหม่ เพราะเรามีเรื่องราวมากมายอยากจะมาลง
    เพราะความรักของเราไม่มีวันหยุดนิ่งในตอนนี้ แต่ถ้ามีจริงๆ ก็ต้องอัพลงอยู่ดี
    อืมม..ช่วงนี้อากาศร้อนมากๆๆ ถึงมากที่สุดดด ดูแลรักษาตัวเองให้มากๆ นะ
    ตอนนี้เรารู้สึกว่าไม่ค่อยสบายแล้ว ชักจะเริ่มเป็นหวัดและ เซงมากๆ เลย
    วันนี้แม่มาหาด้วย อยากบอกแม่นะว่ายังสวยเหมือนเดิม หุหุ ชมแม่ตะเองเพื่อ!!
    ขาดแต่พ่อ..ที่ทำงานติดกันหลายวันและ ดูแลตัวเองด้วยนะ คิดถึงๆ
    ส่วนพี่สาวคนโตกับหลานตัวแสบก็คิดถึง เห็นว่าไม่สบายกันทั้งคู่เลยย
    และพี่สาวคนกลางก็ปรกติดีเพราะว่าเราอยู่กะเค้านี่ ม่ายค่อยคิดถึง โหะๆ
    ส่วนเพื่อนๆ ชาวโยธาบางมดทั้งหลายคิดถึงหมดทุกคนเหมือนเดิมตามเคย
    ส่วนชาวลีดบางมดก็คิดถึง ไม่เจอกันนานและ อยากเจอบ้างอ่า คิดถึง
    และเพื่อนสาวโบ+ดาเราก็ยังคิดถึงนะ หายหน้าไปเลย ไม่รู้เป็นไงบ้าง
    **อย่าเก็บความลับที่แย่ที่สุดไว้กับใจ เพราะจะสูญเสียอะไรไปอย่าง่ายดาย**
    วันนี้เรามาอัพแค่นี้นะ เพราะต้องไปส่งแม่ที่เดอะมอลล์บางแคอ่า โหะๆๆ 
    February 14

    เรื่องรักเก่าๆ ที่ยากลืมเลือน..

    วันนี้ก็เป็นวัน valentine แล้วซินะ..ยังไม่ได้รับอะไรจากใครเลยอ่าคับ
    แต่พอตื่นมาก็รู้สึกดีนะ..ที่มีคนส่งข้อความดีต่างๆ มาให้หลายคน
    ขอบใจนะ..ที่คอยเป็นกำลังใจให้ คอยเป็นห่วง คอยดูแลเราต่างๆ มาโดยตลอด
    อืมมม..ว่าแต่ว่าตอนนี้พิกเรียนคอมพอดีก็เลยเข้ามาเขียนไรนิดหน่อยอ่า..อิอิ
    -++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-
    ถึง..คนๆนั้นที่เคยให้ความรักกันและกันตลอดมา
    นี่ก็วันที่ 14 กุมภาอีกแล้วสินะ..มีใครรู้บ้างไหมว่ามันนานมากแล้วที่เราเหงา..
    จากวันที่ฉันไม่เคยรักใครมันเริ่มเปลี่ยนไปเมื่อนายเข้ามา..นายทำให้ฉันยิ้มในเวลาที่ฉันเหงา..
    วันนี้นายอยู่ที่ไหน..ฉันอยากให้นายกลับมาหาฉันกลับมาเป็นคนเดิมที่ฉันคอยอีกนะ..
    นายอาจจะคิดว่าฉันไม่เคยรักนายเลย..แต่นายรู้บ้างไหมว่าใครคนนี้แสนเหงามั่กๆ..
    เราเองก็รู้ว่าเราเจอคนมากมาย..ตั้งแต่หันหลังจากนายไป..ฉันก็ขอโทษที่ทำแบบนั้น
    ถึงแม้นายจะเป็นรักครั้งแรกของเราก็ตาม..เราผิดเองที่ทิ้งนายไป..เรารู้ว่านายก็เสียใจที่เราทำ
    ถึงวันนี้นายจะมีใคร..นายจะมีคนไหนเข้ามาในหัวใจ..เราเองก็ยินดีด้วยที่นายเจอสิ่งที่ดี
    อีกอย่างหลังจากที่เราไปจากนาย..เราเองก็มีคนที่เข้ามาดูแลหัวใจบ้างบางเวลา..
    ถึงแม้ว่ามันอาจจะไม่นานเท่ากับนาย..ถึงแม้ว่ามันอาจจะดูเร็วเกินไปที่จะรัก..แต่เราก็ยังไม่ลืมนาย
    วันนี้เราอยากจะบอกนายนะว่า..ไม่มีในไหนหรอกที่เราจะลืมนาย..เรารักนายเสมอนะ..
    วันนี้เป็นวันที่เราเคยมีความสุขที่สุด และวันนี้ก็เคยเป็นวันที่เราเสียใจที่สุด
    เราได้เจอรักครั้งแรกในวันที่ 14 ..ตอนเราอายุ 13 จะ 14 ตอนนั้นเราไม่รู้เลยว่ารักเป็นแบบใด
    จนในวันนั้นทำให้เรารู้แล้วว่าความรักที่นอกจากครอบครัวและเพื่อนๆ แล้วยังมีรักอีกแบบหนึ่งก็คือแฟน
    ก่อนอื่นขอบอกก่อนนะว่าเราเองเรียนโรงเรียนชายประจำจังหวัดตั้งแต่ม.ต้นนะ..อืมม
    วันนั้นจำได้ว่าเลิกเรียนวิชาพลศึกษาคาบสุดท้าย อาจารย์ให้นักเรียนไปปลี่ยนเสื้อผ้ากลับบ้าน
    เค้าเดินเข้ามาหาเพราะล็อกเกอร์อยู่ติดๆกัน เลขที่ของเรากะเค้าเลขที่ติดๆกัน ไม่ห่างกันนัก
    อยู่ดีๆ เค้าเดินเข้ามาติดสติกเกอร์รูปหัวใจไว้ที่อกด้านซ้าย..ทั้งๆที่เพื่อนๆในห้องติดบริเวณอื่นๆ
    ตอนแรกก็ไม่รู้สึกอะไรนักเพียงแค่ติดสติกเกอร์ตรงหน้าอกด้านซ้าย..แต่สุดท้ายก็ซึ้งดิ!!
    เพราะไม่รู้เลยว่าตอนนั้นเราเป็นเด็กอายุ 13 จะมีได้ดอกกุหลาบช่อหนึ่งในโรงเรียนชายล้วน..
    เค้าติดสติกเกอร์ให้เสร็จก็เปิดล็อกเกอร์เราแล้วก็มีดอกกุหลาบอยู่ในล็อกเกอร์ที่พยายามยัดเข้าไปในนั้น
    ตอนแรกไม่ทราบเลยว่าใครให้..นึกว่าเป็นรุ่นพี่เราไปให้ช็อกโกแลตเมื่อเช้า..ก็เลยดีใจเล็กน้อย
    แล้วเราเองก็อ่านข้อความในการ์ดว่า "เรารักนายนะครับ" จาก.. "---" ซึ่งเป็นเพื่อนเราที่อยู่ข้างๆ..
    เราเองก็ไม่คิดเลยว่าเพื่อนคนหนึ่งที่เคยอยู่กลุ่มเดียวกันมาตลอด 1 ปีจะให้ดอกกุหลาบช่อหนึ่งต่อหน้าเรา
    เราเองก็ถามนะว่าทำไมถึงให้..เพราะเราไม่คิดว่าเพื่อนกลุ่มเราคนนี้จะให้ดอกกุหลาบเราเลย
    เค้าบอกว่าเราชอบนายมั่กๆ เพราะคิดว่านายเป็นคนที่เราห่วงใยมาตลอด..
    เค้าเองก็รู้ว่าพิกก็แอบชอบรุ่นพี่คนหนึ่ง..แล้วก่อนหน้านั้นเรากับเค้าก็ไปให้ช็อกโกแลตพี่คนนั้นด้วยกัน
    วันนั้นเราซึ้งมากมายที่มีคนแอบชอบเรามาตลอดทั้งๆที่เป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันมาตลอด 1 ปี
    ถึงแม้ว่ามันอาจจะนานไปแล้ว..แต่ว่าเราเองก็ไม่เคยที่จะลืมวันนั้นของเราและนายได้เลยจริงๆ..
    พอหลังจากนั้นเราก็คบกันมาได้ 2 ปีมีทะเลาะกัน ต่อว่ากัน ไม่เข้าใจกันบ้าง สุดท้ายเราสองคนต้องเลิกกัน
    เพราะอย่างแรกเค้าไปเรียนที่อื่น..แล้วอย่างที่สองเค้าก็เจอกับคนใหม่ที่ใกล้ชิดเค้ามากกว่า
    ซึ่งวันที่บอกเลิกกันในวันนั้นเป็นวันที่ 14 ซึ่ง 2 ปีก่อนหน้านั้นเป็นวันแรกที่รักกันและตอนนี้ก็กลายเป็นวันที่เราทิ้งกัน
    หลังจากนั้นเราก็ไม่เจอความรักจากใครอีกเลยจนเรียนอยู่ม.ปลาย ซึ่งมีแต่เพื่อนๆ เป็นคนใกล้ชิดที่สุด
    เราเป็นคนที่หลายๆคนเข้ามาคุยและรู้จักเรามากมายในโรงเรียน เพื่อนในกลุ่มรู้ว่าเราไม่ใช่ผู้ชายเต็มร้อย
    แล้วพออยู่ได้ไม่นานเราก็ได้รู้จักรุ่นพี่อยู่คณะสีเดียวกันในโรงเรียน ซึ่งเป็นเพื่อนกับแฟนเพื่อนเรียนอยู่ม.6
    พี่เขาเป็นคนนอบน้อมขรึมๆ ตอนแรกก็รู้อยู่แก่ใจว่า เราชอบเขาไป ถ้าเขารู้เขาจะวางตัวเขายังไง เขาเป็นผู้ชาย ไม่ใช่เกย์
    เขาจะยอมรับไหมว่าเราชอบเขาแล้วเขาจะไม่รังเกียจ หลายๆความรุ้สึกต่างๆนาๆเข้ามาในสมองแบบไม่ต้องหาเหตุผล
    เพราะมันมีเหตุผลร้อยแปดพันเก้าที่จะอธิบายเรื่องที่มันไม่สมควรนี้ได้อย่างธรรมชาติ อีกอย่างกลัวคนอื่นๆ รู้ด้วย
    และแน่นอนมากกว่าที่ว่าชอบเขาด้วยเพราะเรื่องของบุคลิกภาพ นิสัยใจคอเขาก็เป็นคนดีคนนึง
    ก็เลยมั่นใจว่าชอบเขาแต่ก็ไม่เคยคิดที่จะบอกเขาไป เพราะมั่นใจว่า ความรู้สึกเราขอเก็บไว้คนเดียวก็พอ
    จนวันประชุมสีวันแรกของโรงเรียนเริ่มต้นขึ้นรู้สึกว่าพี่เค้ากับเราอยู่สีเดียวกัน เราเองรู้สึกดีใจมั่กๆ ที่ได้อยู่สีเดียวกับพี่เค้า
    พี่เค้าเป็นมือกลอง พี่เค้าเท่มั่กๆ ไม่คิดเลยว่าเราไม่เคยเห็นน่าพี่เค้าก่อนทั้งๆ ที่เราเรียนมาที่นี่มา 3 ปีแล้ว
    พอร้องเลงเชียร์สักพักก็มีประกาศรับสมัครเชียร์ลีดเดอร์ของสี ซึ่งตอนนั้นคิดทางเดียวเลยว่าต้องได้อยู่ใกล้พี่เค้าแน่ๆ
    เราก็เลยมาสมัครเป็นลีดทั้งๆ ที่เต้นไม่เป็นเลย อยากจะบอกว่าซ้อมไป 3 อาทิตย์เต้นผิดตลอดเลย
    เพื่อนๆ พี่ๆ ที่มาซ้อมก็เริ่มเหนื่อย พี่เค้าก็ตีกลองหลายรอบ เราเห็นพี่เค้าดูเหนื่อยๆ เลยจะขอลาออกจากลีด
    อยู่ดีๆ พี่เค้าก็พูดขึ้นมาว่าถ้ามาเป็นตรงนี้แล้วแล้วทำไม่ได้แต่แรกแล้วจะมาสมัครทำไม? เราอึ้งเลย
    เราเองก็กลับบ้านเลย เซงมากตอนนั้นอ่า พี่เค้าตกใจมากเลย สีหน้าแบบอึ้งๆ เล็กน้อยเพื่อนบอกมาอ่า
    พอถึงบ้านประมาณ 2 ทุ่มได้เพื่อนก็โทรมาเรื่องวันนี้แล้วก็เลยรู้ว่าพี่เค้าอกหักกับแฟนมาทำให้โมโหอ่า..อึ้งเลย!!
    เราก็เลยตัดสินใจโทรศัพท์ไปหาพี่เค้า พี่เค้าก็รับ..แล้วเราก็เลยขอโทษพี่เค้าเรื่องวันนี้
    และแสดงความเป็นมิตรกับพี่เค้า..พี่เค้าก็ขอโทษกับแล้วบอกว่าไม่เป็นไร..เพราะมันเป็นความผิดของพี่เค้าเอง
    พี่เค้าก็พูดคุยกับเราดีมากๆ เราสบายใจมาก ที่อย่างน้อยที่สุด พี่เค้าก็ไม่ได้ไม่ต้อนรับเราอย่างเปิดเผย
    ถึงแม้เราจะไม่รู้ว่าในใจพี่เค้านั้นคิดอะไรกับเรา คิดว่าเราเป็นน้องชายคนหนึ่ง แต่ความสบายใจที่ได้พูดคุยกับเขา
    ทำให้เรารักพี่เค้ามากกว่าเดิมเพียงแค่ชอบเท่านั้นอ่า..อืมม สักพักพี่เค้าก็ถามว่าเรามีแฟนรึยัง?
    เราเองก็บอกว่ายังไม่มีแฟน แฟนทิ้งไปแล้วเลยไม่อยากมีอีก ซึ่งตอนนั้นพี่เค้าไม่รู้เลยว่าเราเป็นเกย์
    แล้วเราก็ถามพี่เค้ากลับว่าแล้วพี่ล่ะยังไม่มีแฟนหรอ ทั้งๆ ที่เราก็ลืมว่าพี่เค้าเพิ่งจาเลิกกับแฟนมาหมาดๆ โอ้!!
    พี่เค้าเงียบเลย..ก็เลยเปลี่ยนเลยคุยซะงั้นไป คุยกันตั้งแต่ 2 ทุ่มถึง 5 ทุ่มครึ่งเลยล่ะพี่น้อง
    แม้ว่าพี่เค้าจะไม่เคยได้รู้ถึงสิ่งที่เรารู้สึกและเข้าใจมัน แต่เราก็ไม่รู้สึกเสียใจที่รู้สึกแบบนี้
     ถึงแม้ว่ามันอาจจะเหงาบ้าง น้อยใจบ้าง แต่ก็เข้าใจว่าธรรมชาติก็ยังเหนือเราอยู่ดี ใช่ไหมล่ะพี่น้อง 
    พี่เค้าก็มีธรรมชาติของผู้ชายที่เราฝืนเขาไม่ได้ พี่เค้าก็เป็นได้แค่รู้สึกดีๆในใจเราต่อไป..เท่านั้นเอง
    พอนานๆ เข้าจากที่เป็นแค่พี่น้องก็เริ่มกลายมาเป็นความรัก เพราะตั้งแต่ที่คุยกันมาตลอด 2 เดือน
    เราเพิ่งรู้ว่าพี่เค้ามีแฟนเป็นผู้ชาย พี่เค้าบอกว่าแฟนพี่เป็นเกย์ แต่ว่าพี่เป็นผู้ชายร้อยเปอร์เซ็นต์!! เท่านั้นล่ะพี่น้อง..
    จากที่แค่พูดขอโทษ พูดถูกคอกัน ถามไปถามมากลับกลายมาเป็นแฟนกันซะงั้น!!
    ถึงแม้ว่าทั้งสองคนนี้ไม่ได้อยู่ให้เราแอบชอบ ไม่ได้อยู่ให้เราคิดถึง แต่ว่าทั้งสองคนจะอยู่ในใจเรานะ..
    -++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-
    February 11

    ++ขอมาบรรยายครั้งแรก++

    วันนี้เป็นวันแรกใช่ไหมที่เราได้มาเขียนบล็อกอ่า..
    อืม..งั้นก็บรรยายกันเลยล่ะก๊านนน!!!
    อันดับแรกก็ขอบใจเพื่อนเลิฟ..โบ-ปนิดามั่กมายที่มาช่วยทำสเปซให้น่ะ
    มานั่งทำกันจนเราปวดหัวหัวมั่กมายเลยล่ะพี่น้อง
    ตอนนี้ก็เริ่มศึกษาไปเรื่อยๆล่ะ..ทำออกมาก็สวยโอเค.ใช้ได้ส่วนหนึ่งน่ะ
    ถ้าไม่เห็นโบเพื่อนรักทำนะ..ก็คงไม่มานั่งปวดหัวหรอกเนี่ย?!!
    เหอะ..เอ่อ!! พิกให้โบช่วยเอารูปพิกลงด้วยอ่าพี่น้อง
    ไม่รู้ว่าจาน่ารักโดนใจใครต่อใครรึป่าว [อิอิ]''
    อันแรกถ่ายกันเล่นๆ ทำสตูเองที่บ้านอ่า พี่สาวจาเปิดร้านถ่ายภาพ
    ก็เลยจัดการให้พิกเป็นนายแบบซางั้นน่ะ? 555+
    ขนาดเพิ่งกลับจามหาลัยนะนั่น..ยังจาบังคับให้น้องถ่ายอีก เซงจิต!!
    ส่วนอีกอันก็งานกีฬาประเพณี 3 พระจอมอ่า..
    เป็น cheer leadar ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรีเลยนะ
    เห็นพิกแต่งชุดสีดำน่ะ เพราะคอนเซ็ปต์แสงและเงา พิกเป็นเงาซางั้น!!!~
    แต่ม่ะเป็นไรหรอก เพราะพิกน่ะม่ายช่ายเงาของใครแน่นอน 555+
    พูดถึงลีด..เพื่อนๆที่เป็นลีดด้วยกันก็รักกันมั่กมายนะ
    คิดๆ แล้วก็อยากจะกลับไปเป็นลีดอีกครั้งน่ะ คิดถึงเพื่อนๆ ลีดมั่กมายน่ะ
    พูดถึงวันแข่งลีด..วันนั้นเพื่อนโบเราก็ไปนะ แต่อยู่ในนามเด็กลาดกระบัง
    ซึ่งเป็นคู่แข่งตัวเอกของลีดบางมดอย่างเราเนี่ยแหละ
    พอรู้ว่าเพื่อนเรามาก็จับตัวมาเป็นตากล้องให้พิกเลย [ซางั้น!!]
    แต่ก็ต้อง thank โบมั่กมายที่คอยเป็นเพื่อนที่ดูแลกันตลอดมา
    ทั้งๆ ที่ตอนม.4 เป็นศัตรูกันมาก่อนก็ตาม แต่ม.6 เราก็ได้มาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้
    ถ้าไม่มีโบนะ ม.6 เทอม 1 พิกคงไม่ได้เกรดเฉลี่ยถึง 3.35 หรอก
    พอๆๆๆ..เดี๋ยวโบมาอ่านแล้วจาตัวลอยซาเปล่าๆ
    มาต่อกันที่งาน 3 พระจอมกันต่อเลยดีกว่า.. วันนั้นขอบอกเลยว่า
    เป็นวันที่ตื่นเต้นที่สุดเลยอ่า คิดดูซ้อมมาตั้งแต่กันยา 49 ยันมกรา 50
    คิดดูโคตรนานเลยอ่า..ท่าก็ยาก โซนก็เยอะ คนก็มากมีตั้ง 40 คน
    พอถึงวันจริงนะกลัวมั่กๆ ยิ่งคนเยอะยิ่งมีจุดผิดมาก ทุกคนต่างพากันกลัวอ่า
    ว่าวันจริงจาผิดกันเลยมานั่งซ้อมกันบนรถที่กำลังแล่นอยู่บนถนน [ทำไปได้'']
    พอถึงที่ลาดกระบังลงรถได้ไม่ถึง 40 นาทีเลยก็ลงแข่งแล้วอ่า
    แข่งเป็นทีมแรกเลย ต่อด้วยพระนครเหนือ แล้วก็ต่อด้วยลาดกระบัง
    ขอบอกนะตอนที่เต้นไม่ผิดเลยซักคน แสงและเงาเข้ากันได้ดี
    พอดูลาดกระบังนะชุดเหมือนเซเลอมูนเลย เพื่อนโบเรายังขำเลยอ่า
    สุดท้ายก็ประกาศผลลาดกระบังได้ไป ลีดบางมดถึงขั้นเครียด ร้องไห้กันเป็นบ้าเป็นหลัง
    แต่พอวันต่อมามีใบประกาศออกมาว่าลีดบางมดได้ ถึงกลับช็อก!!!
    เพราะว่าลาดกระบังเจ้าภาพเองแท้ๆ โง่เองม่ะเต้นเพลงสถาบันเลยถูกตัดคะแนนไป
    เหอะ..ถือว่าเป็นการโกงที่ปกปิดไม่มิดจริงๆ คิดจะเอาชนะกลับพลาดซะเอง
    จบดีกว่า..เดี๋ยวเพื่อนโบเข้ามาแล้วจาเสียจายที่ไปว่ามหาลัยเพื่อนอ่า..
    -++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-
    เรื่องต่อไปนี้..พิกไม่รู้ว่าจะพูดออกไปดีรึป่าว..
    แต่ถ้าลองเก็บมาคิดๆ ดูอีกทีพูดออกไปคงไม่เสียหายล่ะมั้ง
    ก็ไม่มีไรหรอก..อยากบอกคนที่เข้ามาเล่น MSN กับเรานะ
    ที่คอยให้กำลังใจพิกมาตลอด ทำให้พิกมีความสุขได้มาถึงทุกๆ วันนี้
    สุดท้ายอยากบอกว่ารักพ่อกับแม่มากๆ ถึงแม้ว่าอยู่สุพรรณแต่ก็ยังคิดถึงตลอดเวลา
    รักพี่สาวทั้งสองมั่กมาย..ที่คอยเป็นกำลังใจอยู่ใกล้ๆ ไม่เคยห่างกัน
    ขอบใจเพื่อนๆ ทุกคนทั้งที่กรรณสูตฯ หรือที่มหาลัย ที่รักพิกมาตลอดเสมอมา
    รัก..รัก..รัก..รัก..รัก..ทุกๆๆ คนนะ คิดถึงทุกๆคนมั่กๆ รักนะ!!!!!
    -++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-++-